Faalde Krishnamurti?

Zo’n 60 jaar bracht Jiddu Krishnamurti de boodschap van de Waarheid zonder wegen. Boeddha en Jezus daarentegen onderwezen wel degelijk een weg. Volgelingen van hen, noemden zichzelf dan ook: volgelingen van de Weg.
Ik heb begrepen dat het onderwerp waar Jiddu Krishnamurti over sprak: observatie (de eerste stap is tevens de laatste stap), heel moeilijk is om echt volledig te verwerkelijken! Hij zei dan ook niet voor niets, bij het einde van zijn leven: niemand heeft mij begrepen.
Ja, je hoeft geen weg nu te gaan. Kun jij jezelf in alle vrijheid observeren? Niet denken over wie je bent. Nee, simpelweg keuzeloos gewaarzijn.
Goed, voor iedereen die daar toch moeite mee heeft, leg ik in korte filmpjes uit, hoe steeds meer gevoelig te worden voor dat wat observatie is! Je hoeft me niet te geloven, het zijn praktische filmpjes waarbij geloof of niet-geloven geen rol spelen!
(2)
Iedereen lijkt steeds te willen klappen (liken) bij zijn uitspraken maar wie heeft er echt geleefd naar zijn leringen? Toen hij – K – na het opheffen van de Ster in 1929 naar India vertrok en hoofdzakelijk daar verbleef, vriendschappen opbouwde, stortte dat alles na enkele decennia als een kaartenhuis in toen hij op een dag duidelijk en klaar zei: jullie hebben in al die jaren nimmer moeite gedaan echt naar de leringen te leven!
Er waren zoveel vrienden daar in India! Toen vertrok hij om nimmer meer zoveel daar terug te keren! Volgens mij bestonden zijn reizen en verblijf vooral uit, in: Amerika, Engeland en India.
Bij het einde van zijn leven was hij mogelijk teleurgesteld, naar ik begrepen heb, waren al die jaren (zo’n 60) mensen alleen maar naar hem gekomen uit een soort van entertainment?…
Had niemand hem dan begrepen?
Hij heeft zichzelf vaak vergeleken met de Boeddha of hij werd met hem vergeleken! Maar Gautama Boeddha onderwees wel een weg en dat deed hij niet. En Boeddha had volgelingen om zich heen!
Zei Jiddu Krishnamurti niet in 1929, hier in Ommen Nederland?: ‘De Waarheid is een land zonder paden.’
En hij wilde geen guru zijn met volgelingen! Zoals een Jezus!…
Hij zei dat zijn leringen wezenlijk niet verschilden met die van de Boeddha.
Maar nogmaals: de Boeddha bracht duidelijk een leer, een pad!
Toch zei de Boeddha ook: Wees een licht voor jezelf. En wilde niet op basis van autoriteit en geloof gevolgd worden! Maar op basis van onderzoek.
Volgens mij was de Boeddha niet teleurgesteld bij het einde van zijn leven, waren er wel mensen geweest die tot verlichting waren gekomen!…
Ook Jezus was niet op die manier teleurgesteld of Osho. Maar Jiddu Krishnamurti wel?!
Wat deed hij dan verkeerd?
Op de eerste plaats niets, omdat hij gewoon zichzelf was en zelfs door de hedendaagse Dalai Lama tot een van de grootste denkers van de twintigste-eeuw mag worden gerekend!
K heeft enorme inspirerende dingen gezegd. Scholen opgericht zonder poespas, in India, de Verenigde Staten en Engeland.
Osho (Bhagwan) besteedde ook veel aandacht aan hem!…

En toch faalde hij.
Terwijl alles juist zo simpel bij hem leek. De eerste stap is tevens de laatste stap. Observatie. Zelfkennis. Niet morgen maar nu!
Wat is er dan zo moeilijk door je eigen ogen te kijken, jezelf te observeren?
Maar klopt het?, net als Jezus van Nazareth zei in zijn tijd: Jullie zijn horende doof en ziende blind!
Kunnen we wel zonder beeld naar onszelf en anderen kijken? Of vinden we onze geest zo belangrijk, dat we liever leven overeenkomstig onze voorstellingen dan direct gewaar te zijn van onszelf en anderen?
K zei enkel, observeer.
Nu ben ik daar ook vaak over gestruikeld, over de simpelheid van hem! Het krijgt dan zo gauw een mentaal karakter, nietwaar? Net zo bij de hedendaagse advaita boodschap hier in het Westen! Pure mentale onzin, in mijn ogen. Een verdwaald visnet, dat je bij het zwemmen in de oceaan doet verdrinken!… Zonder bijvoorbeeld een Sri Nisargadatta om de hoek om je terecht te wijzen is advaita juist de valkuil voor velen!
Bij Jiddu Krishnamurti adviseer ik: leer je zintuigen kennen! Leer (geef je over) herhaaldelijk te voelen wat je voelt, te zien wat je ziet, te ruiken wat je ruikt, te horen wat je hoort, te proeven wat je proeft. Doe dit direct. Zoek geen zintuigelijke ervaring maar onderken nu, dat wat er het eerst tot je bewustzijn doordringt. Zeg dan niet: ja, ik weet wat ik voel, etc!
Nee, geef je over. Weet, dat het beeld van de boom niet belangrijk is. Niet het woord boom is de zaak maar de boom zelf!
Je hoeft niet je geest te overwinnen, de geest die enkel zijn eigen staart najaagt en die jou een rottig gevoel weet te geven. Omdat het najagen van beelden, gedachten gaat over alles wat je niet hebt en wil hebben. Maar geef je simpelweg rechtsreeks over aan wat is. Niet als denker maar als: de waarnemer is het waargenomene. Op die manier wordt zelfs een afwas een uitdaging! 😉
Je zult bemerken dat dan opeens gewaarzijn opduikt uit het niets! Dat je gevoelig wordt voor wat is, wat dan ook. En dat gewaarzijn is vrij van deze wereld maar wel in de wereld. Noem het bewustzijn zelf. Ja, je kunt dit bewustzijn rechtstreeks realiseren, beslist! Maar voor dat je het weet zit je vast in zo’n verdwaald visnet in jouw oceaan van bewustzijn.
(3)JK vertelde dat hij op jonge leeftijd al ‘de leegte’ ervoer. Dat er altijd al sprake was van die leegte in hem.
Ook werd hij later omringt door leraren en bescherming.
Natuurlijk wist hij wat lijden was maar hij miste, zoals een Boeddha en een Ramana Maharshi een weg van persoonlijk zoeken naar de waarheid en de lange praktijk daarvan, in mijn ogen!
Boeddha onderzocht en ondervond, zes jaar, een zware zoektocht naar de Waarheid. Ramana Maharshi, zat na zijn ontwaken als tiener nog twintig jaar in een grot!…
Ook Osho reisde na zijn ontwaken nog zo’n eenentwintig jaar rond door India, waar ie toespraken hield voordat ie besloot een kring van sannyasins om zich heen toegestaan.
Jezus groeide in wijsheid, vanaf zijn twaalfde jaar, staat er in de Bijbel en was dertig toen ie in het openbaar begon op te treden als leraar!
In de Lexicon Boeddhisme, van uitgever Asoka, staat:
‘Er worden twee soorten boeddha’s onderscheiden:
a. pratyekaboeddha, die volmaakt verlicht is, maar niet de leer verkondigt of uiteenzet;
b. samyak-sambuddha, die de door hem opnieuw ontdekte leer mede tot het heil van alle andere wezens uiteenzet er verkondigt;’
Jiddu Krishnamurti lijkt in mijn ogen op een groot balletdanser, die andere mensen wel aan het swingen krijgt maar niet echt aan het balletdansen! Niemand werd echt een balletdanser, zogezegd.
Zijn zijn boeken nu waardeloos van JK? Ik denk het niet!
Dit jaar zou ik nog samen met Chandra, Brockwood Park (school opricht door JK)) in Engeland hebben bezocht, de tickets waren al gekocht, als de coronavirus dat niet toen verder onmogelijk maakte.
Ik zag in 1981 JK tijdens een lezing in Amsterdam, samen met duizenden anderen. De toegang was gratis!
Naast de Boeddha en Jezus was Krishnamurti mijn ‘guru’.
Ik begrijp wat hij bedoeld heeft met jezelf observeren (keuzeloos gewaarzijn). Ik begrijp de valkuil binnen zijn boodschap. Dat een ervaring van keuzeloos gewaarzijn heel makkelijk vervolgens zal leiden tot: intellectualiseren ervan. Denken dat je het begrepen hebt, terwijl Het er niet meer echt Is. Keuzeloos gewaarzijn als een intellect hoogstandje!
(4)Hij kreeg, als tiener, de beste opvoeding, werd omringd met de meest beschaafde mensen en iedereen wilde van zijn rol als het nieuwe voertuig van de Maitreya (wereldleraar) een graantje meepikken.
De ene was ingewijd of ‘apostel’ van…, e.d..
Maar Jiddu hield daar helemaal niet van, van dat geestelijk geslijm omtrent hem! Zag daar dan ook helemaal niets goed van komen!…
Hij keerde de poespas de rug toe en werd een leraar (zonder autoriteit) en zonder volgelingen!
Maar natuurlijk werd ie nog stiekempjes de hemel in geprezen en gevolgd. Maar als hij ergens een toespraak hield, wilde hij geen wierook en mensen voor hem in yogazit (aum!).
Als een ruwe diamant vermorzelde hij alle pogingen hem te organiseren en tot autoriteit te maken. Toch kwam er uiteindelijk een stichting: puur om bepaalde zaken van hem te behartigen.
Hij wilde geen opvolger, en niemand mocht hem vertegenwoordigen. Geen ‘apostel’.
Heel zijn leven bleef hij zich diep innerlijk verbonden voelen met Gautama de Boeddha. Toch was hij geen boeddhist!…
Net als de Boeddha leerde hij: Wees een licht voor jezelf.
Ze zeggen wel eens dat je de leer van de Boeddha kan samenvatten met: alert zijn. Ook K wees op observatie.
Maar… Boeddha gaf daarbij diverse leringen: de vier edele waarheden en het achtvoudige pad. K hield het echter bij simpele ‘losstaande’ leringen. Directe verwijzingen en wilde dat men met hem samen dacht. Met andere woorden: Boeddha had een leer en K slechts leringen!…
Miste K daarom de boot of moet ik zeggen wij?
Waarom zei hij?: ‘Niemand heeft me begrepen, tijdens mijn leven.’
Miste K niet het volledige pakket om een echte wereldleraar te zijn?
Was hij te beschermd geweest?… Had ie te weinig moeten worstelen, zoals een Boeddha en een Christus?
(5)
Weet je trouwens wat zijn naam betekent?
Belichaming van God.
Krishna als symbool van het Zelf (zie Bhagavad Gita).
En murti is Sanskriet en betekent belichaming.
Er waren vele tekenen in zijn leven die erop wezen dat hij voorbestemd was!
Dat zie je ook terug bij Gautama Boeddha en Jezus van Nazareth.
Grote leraren werpen hun schaduwen vooruit. ‘Het stond in de sterren.’
Dat is dan ook een manier om naar jezelf te kijken als zoeker en/of leraar: getuigt het leven van mij of enkel mijn denken en het geloof van de volgelingen?
Heel zijn leven bleef Jiddu met andere mensen ook hierover praten. Want er was altijd wel iemand die iets had ontdekt over zijn – K’s – aanwezigheid in de wereld.
Je ziet het ook terug bijvoorbeeld bij Da Free John, die geloofde met zijn volgelingen dat hij de Kalki Avatar was, of zoiets!
Ik denk zelf dat Jezus op die manier het meest omschreven is. Hij wordt zelfs genoemd in de Koran, als de Messias!…
Swami Prabhupada de vertaler van de Bhagavad-gita zoals ze is, en oprichter van de Hare Krishna zei: dat je als goddelijke leraar dient aangekondigd te zijn in de heilige boeken.
Christenen over de hele wereld bestuderen het Oude Testament om daar aanwijzingen te bespreken, die er volgens hen op wijzen, dat hun meester de Messias (Christus) is!…
Joden, die niet geloven in Jezus als de Messias, wachten nog steeds op hun verlosser!…
Fascinerend onderwerp, nietwaar?
Ook Sathya Sai Baba beweerde van zichzelf dat tijdens zijn leven overal liefde zou zijn maar toen hij van ons heenging was er alles behalve dat: ‘overal!’
Zo hing er een enorme verwachting rondom Jiddu Krishnamurti, toen hij werd ontdekt door vooraanstaande theosofen. Deze poppenkast, zogezegd, werd K na een tijdje beu. Zeker toen zijn zeer geliefde broer stierf, terwijl een esoterische meester aan K had beloofd, dat ie zou blijven leven, toen ie ernstig ziek was.
K begon toen vanaf dat moment echt aan alles te twijfelen! En later zei hij dan ook, dat twijfel bij religieus onderzoek hoorde!
Ook… kijk naar jezelf, observeer jezelf, kritisch!
Hij beweerde dat keuzeloos gewaarzijn instaat was af te rekenen met van alles: pijn, verlangen, verdriet, jaloezie,… Maar niemand lijkt hem daarin echt begrepen te hebben. Wel in theorie maar niet feitelijk. Dat men zelf getransformeerd is.
In theorie zijn zijn leringen herhaald en herkauwd, worden ze geweldig gevonden! Maar…! Precies en daar gaat het bij mij om. ‘Verandering is dringende noodzaak,’ zei K.
Wat missen K’s leringen? Want de leringen van (bijvoorbeeld) de Boeddha mistte niet hun werk in zijn tijd, als de ontwaakte leraar! Tijdens het leven van Boeddha ontwaakte mensen om hem heen.  K zei alleen maar bij het einde van zijn leven, dat niemand volledig getransformeerd was.
(6)
Ik heb niets tegen hem. Maar sta wel, ook kritisch tegenover hem. Het kan toch niet zo zijn, dat we genoegen nemen met een groot vioolbouwer, die nimmer een ‘opvolger’ had?
Dan zeg ik: werkte zijn boodschap wel?
Je praat over mensen onvoorwaardelijk vrij maken en niemand wordt uiteindelijk vrij, tijdens de zo’n 60 jarige rondreis door de wereld.
Uit mijn oma’s tijd, komt deze gezegde: ‘Krishnamurti, god god, wat ouwehoert ie!”
Voor mij doet hij dat niet maar aan de andere kant, wat dan wel?
Het lijkt dan op mensen een vaccin aanbieden, wat jou hielp, maar je ziet anderen niet genezen!
Lao Tse waarschuwde met deze woorden: ‘Mooie woorden zijn niet waar. En ware woorden niet mooi.’
Was K slechts een mooiprater? Wist hij het allemaal – slechts – mooi te verwoorden?
Hij zei dat je niet hem moet proberen te vertegenwoordigen, met: ‘Dit bedoelde Krishnamurti.’ Maar hij zei ook:
‘Discussieer, kritiseer, dring erin door. Lees K’s boeken en scheur ze intellectueel aan stukken. Ga er intellectueel mee aan de gang. Discussieer. Dat is geen interpretatie.’
(Bron: Krishnamurti. Weg zonder einde, door Mary Lutyens.)
Ik houd van deze man, die durfde op te staan midden in een organisatie die voor hem was opgebouwd. Maar door hem slechts werd ervaren als een gouden kooi!
Maar ik vrees hem niet! Want mijn liefde voor de waarheid is groter.
Boeddha, waar K zich mee verbonden voelde (ook nog op latere leeftijd), reisde ook diverse decennia rond om zijn boodschap van de verlichting te brengen!… Bij het begin van zijn ontwaken, wilde hij dat helemaal niet, onderricht gaan geven, omdat hij niet geloofde dat iemand hem zou begrijpen! Maar de god brahma verscheen aan hem en voorspelde het tegenovergestelde. Hij herinnerde de Ontwaakte (Sanskriet: boeddha) aan de vijf asceten waarmee hij een tijdje had opgetrokken maar die hem de rug hadden toegekeerd toen Boeddha ietsjes meer begon te eten. Deze vijf asceten zouden hem wel begrijpen, voorspelde de god. Goed, Boeddha liet zich zo overhalen om toch zijn bevrijding te gaan onderrichten.
Had K dan niet zulke mensen om zich heen? Ontmoette hij niemand, die serieus genoeg was, te leven volgens zijn leringen?
(7)
Zazen en de verlichting…
Zal zitten, oefening, leiden tot verlichting?
Jiddu Krishnamrti geloofde van niet. Ook al sprak hij over meditatie. Maar daarmee bedoelde hij simpelweg jezelf nu in alle vrijheid gadeslaan. In de vrije geest lag de verlichting van ons bestaan, zei K. Niet in het afzonderen e.d..
Nu kun je voor K kiezen en vervolgens ook nimmer verlicht raken. Zei hij immers niet, niemand heeft mij (de leringen) begrepen?
En als je je blind gaat staren op bijvoorbeeld zazen, kun je ook van een hele koude kermis thuiskomen. 😀
Laat staan, dat je K maar moeilijk vind, met zijn observatie, keuzeloos gewaarzijn. Dan kan zazen je helpen meer begrip te krijgen, gevoelig worden voor het simpelweg observeren. Na een tijdje worden de woorden van K misschien dan wat begrijpelijker voor je. Dan kan het zijn, dat je de conclusie gaat trekken, ‘als ik nu nog meer mediteer (zit) dat ik uiteindelijk vanzelf vrij wordt. Want ik voel me immers nu al wat vrijer!’
Dan sluit ik me direct aan bij K: ‘De Waarheid is een land zonder paden.’
Hij ver je ook innerlijk mag komen met zazen, het zal niet uiteindelijk vanzelf leiden tot de verlichting (ontwaken). Omdat gewaarzijn geen product ergens van is. Niets met een proces te maken heeft. Keuzeloos gewaarzijn is tijdloos.
Doe gerust je voordeel met zazen… maar daarentegen is de eerste stap (van K) tevens de laatste stap en daarmee komt direct zazen tot zijn einde.
Doe gerust je voordeel met K’s leringen. Zazen en alle systemen kun je direct overslaan! Maar… het intellectualiseren van de leringen van K, is volgens mij de grote valkuil. Even moge ruiken aan gewaarzijn maakt je nog geen vrije geest, zogezegd. Omdat niemand tijdens het leven van K, zijn zegen mocht ontvangen, begrijp ik dat K te kort is geschoten.
Als brahmaan van geboorte, had hij nog nimmer vlees gegeten, drugs gebruikt, gerookt, alcohol gedronken,… Hij was omringt geweest met zoveel aandacht, als tiener,… dat ie blijkbaar vrij was van bepaalde menselijke worstelingen. Ook kende hij volgens mij niet het gekwetter van de mind!…
Hij twijfelde vaak dan ook, of dat zijn verlichting toch misschien gebonden was aan zijn bijzondere lichaam (achtergrond). Maar uiteindelijk geloofde hij dat niet en vond hij dat zijn leringen voor iedereen moesten kunnen werken! Ik geloof dat ook maar de praktijk wijst uit, dat hij toch ergens te kort in heeft geschoten. Zich te zwart wit heeft opgesteld.
In Amsterdam 1981 zei hij (waar ik ook was): ’er bestaat geen systeem en geen oefening, alleen maar de helderheid van het onderkennen met een vrije geest die geen enkele gerichtheid heeft of keuze maakt, maar de vrijheid heeft om de dingen gade te slaan.’
Boeddha was minder zwart-wit en bereikte in mijn ogen meer! Mensen om hem heen ontwaakten! K hield van de Boeddha, heeft hem diverse keren ervaren, op jonge en veel oudere leeftijd.
Natuurlijk heeft het geen zin, nut of enige echte betekenis iemand of iets na te apen! K was vrij en daarin bleek hij volkomen uniek in te zijn, net als de Boeddha en bijvoorbeeld verder Socrates en Jezus van Nazareth.
(8)
Hij verwierp guru’s!
Hij wilde geen autoriteit zijn met volgelingen!
Maar eindigde zonder verlichte mensen om hem heen!

‘Etymologisch komt “goeroe” uit het Sanskriet. Het betekent “zwaar” en illustreert hoe de positie van een leraar in de conservatieve brahmaanse traditie wordt opgevat. Een successie van goeroes en leerlingen heet parampara. Tibetanen vertaalden goeroe met lama, wat “onovertroffen” betekent.’ – Bron: WikipediA.
Jan Foudraine besteedde er een boek aan: Meester, Antimeester. Een boek waar het vooral ging over Bhagwan (zijn meester) en zijn ontmoeting met Jiddu Krishnamurti.
K zag wel dat er iets gebeurd was bij Jan Foudraine (heette ook Swami Deva Amrito). Amrito was volkomen verliefd op zijn meester Bhagwan (werd later: Osho). Hij was geraakt tot diep in zijn hart! Maar achteraf, na zijn ontmoeting met K, moet K tegen iemand anders hebben gezegd: ‘Nu moet ie alleen nog zijn meester loslaten!’…
Ik vraag me af wat ie tegen Petrus (voorheen Simon) had gezegd, K? De visser die Jezus begon te volgen!…
‘En toen Hij bij de zee van Galilea wandelde, zag Hij Simon en Andreas, zijn broer, het net in de zee werpen, want zij waren vissers.
En Jezus zei tegen hen: Kom achter Mij aan, en Ik zal maken dat u vissers van mensen wordt.
En zij lieten meteen hun netten achter en volgden Hem.’
– Bron: Markus 1:16-18.
Ook de Boeddha zond zijn monniken op weg!
Om boeddhist te worden, moe(s)t je de drie juwelen accepteren: Ik neem toevlucht tot Boeddha. Ik neem toevlucht tot Dharma. Ik neem toevlucht tot Sangha.
Je zou dit zo naar Jezus kunnen vertalen, als: Ik neem mijn toevlucht tot Jezus, het evangelie en de gemeente.
Maar… zoiets bracht Jiddu Krishnamurti niet!
Toch wilde Boeddha niet op basis van geloof of autoriteit gevolgd worden maar wel op basis van vertrouwen en onderzoek. Zijn volgelingen moesten zijn leer onderzoeken op waarheid: of dat het werkte voor hen.
K stond niemand toe een leerling van hem te worden. Er was dus geen gemeenschap van gelovigen/toegewijden om hem heen! Toch was hij niet alleen!…
K wilde dat mensen met hem samen nadachten. Boeddha bood gewoon zijn leer aan! Zo van: ‘Dit is het, punt. Maar je hoeft me niet te geloven, onderzoek het gerust voor jezelf.’ K had geen succes, mogelijk hield hij toch de zoeker op een te grote afstand en mochten ze meedenken. Als je een leer aanbiedt, moet je juist blijkbaar mensen niet op een te grote afstand houden en zorgen dat ze bij de les blijven en dat meedenken meer relativeren. Zoals zen zegt: ‘De Waarheid is niet het probleem maar onze mening erover.’
K vond dat de leraar en de leerling elkaar gevangen kunnen houden. Zoals Sheela en Osho dat deden met elkaar in Oregon, Amerika! Dat werd een hele pijnlijke situatie met elkaar en de commune. Maar ook K kende conflict binnen zijn eigen cirkel van vrienden en medewerkers. En ook de Boeddha was hier niet vrij van. Het bekendste verhaal is natuurlijk dat van Judas, die Jezus verraadde met een kus aan de Romeinen, zodat ze wisten wie hij was en hem zo gevangen konden nemen!
Het is waar dat leraren en guru’s uit kunnen zijn op geld, macht en seks. Dat relaties heel gauw ontaarden of kunnen ontaarden. Maar daarom hoef je nog niet het kind met het badwater weg te gooien. Zeker niet, wanneer de Waarheid het doel is!
Je groeit met elkaar of uit elkaar, zeg ik maar. Iemand anders kan een stapje verder zijn dan jezelf en daar kun je je voordeel meedoen, lijkt mij!
(9)
Krishnamurti (1895 – 1986) voelde zich verwant met de Boeddha, die zo’n vijfentwintighonderd jaar geleden moet hebben geleefd. Ook verscheen deze Boeddha aan hem, op jonge en oudere leeftijd. Deze spontane verschijningen omschreef K als objectief en niet als gevolg van een verlangen naar ervaringen, en geen een of andere projectie van de geest.
Net als de Boeddha wees K geen opvolger aan, moe(s)ten de leringen voor zichzelf spreken. Er was geen verschil tussen de leringen en de spreker!
Mensen geven heel hoog op, wat K betreft. Maar de Boeddha had wel volgelingen, en wel een gemeenschap van monniken om zich heen. Ook bood hij oefeningen aan. Zodat de zoeker eerder de verlichting zou bereiken.
Hier volgt een tekst uit het boek, Aldus sprak de Boeddha, gebaseerd op de Pali-canon:
“‘Monniken, de Voleindigde is een heilige, een volledig ontwaakte. Leent mij jullie oor. Het doodloze is gevonden! Ik zal jullie onderrichten, ik zal jullie de Dhamma onderwijzen. Als jullie zo oefenen als ik jullie onderricht, zullen jullie al na korte tijd dat onovertroffen einddoel van het heilige leven, waarvoor zonen van goede familie terecht de thuisloosheid intrekken, al in dit leven door eigen inzicht realisatie blijvend bereiken.’” (Bron: Uitgeverij Asoka.)
Hij sprak deze woorden tegen de vijf monniken, de eersten die hem begonnen te volgen!
Ook het doel van K was mensen onvoorwaardelijk vrij te maken. Maar er bestaan nergens overtuigende aanwijzingen dat dat hem ook is gelukt.
K zei over de verlichten omtrent de Boeddha, dat zij niet de Boeddha overleefden. Inderdaad werd Boeddha behoorlijk oud, zo’n 80 jaar. Hij bracht 45 jaar zijn boodschap! K werd 90 jaar en bracht zo’n 60 jaar zijn boodschap.
Waarom kwamen mensen niet tot de verlichting om hem heen. Was zijn boodschap van geen leerlingen willen hebben, toch te extreem?
(10)
Zowel de Boeddha als de Christus vroegen mensen:  de zoekers, volgers… alles achter zich te laten. Familie, bezittingen en dergelijke. Zodat er gehele toewijding kon zijn. De Waarheid dient bovenal lief te worden gehad en dan mag er niets tussen staan, nietwaar?
Jiddu Krishnamurti was wat minder extreem maar geloofde ook in de passie voor de Waarheid. Hij had dan geen volgelingen maar er waren wel eens mensen die graag een tijdje met hem mee wilde  reizen.  Ook zei hij: Wat zou je doen, als je hoorde, dat ergens, daar een/of de Boeddha was. Zou je dan er niet meteen naar toe willen gaan? Op die manier vergeleek hij dus zichzelf met de Boeddha. Soms vroegen mensen of dat ie was wat hij leerde. Hij onderscheidde zichzelf niet van wat hij bracht!…
In Nederland en elders gingen de nodige mensen van de ene dag op de andere dag naar Poona, waar de Bhagwan (later ‘Osho’) zat. Dat heeft menige relatie hier ontwricht!… Mensen werden verliefd op zijn uitstraling, via de foto’s, of voelden zich aangetrokken door alle verhalen over sex, nietwaar?…
Bij Krishnamurti was er geen ashram, wat hij omschreef als concentratiekampen met een geestelijk dictator.
Je kon zijn – K’s – lezingen volgen in grote tenten of grote zalen. Of je kon hem persoonlijk ontmoeten voor een gesprek of binnen een groep met hem samen denken, discussiëren!… Naast al zijn boeken en dvd’s!
Een tijdje is K zelf een toegewijde, leerling, geweest van de theosofische meesters. Vooral ging zijn hart uit naar de Boeddha. Alle theosofen zijn eigenlijk ‘boeddhisten’. Van Jezus moesten ze weinig tot niets hebben!…
Tijdens zijn leven heeft K diverse keren overwogen, geheel afstand van alles te doen en rond te trekken in India als een sannyasin. Maar daar zag hij toch vanaf, vanwege het geloof dat ie met zijn werk toch meer zou kunnen bereiken!…
Hoe dan ook: hij wenste niet als een autoriteit te worden gezien en wilde geen volgelingen om zich heen maar… de werkelijkheid was natuurlijk anders: hij is wel degelijk een autoriteit geweest en verder geworden voor veel zoekers. Die hem in alles gelijk geven en daarom op die manier volgers zijn.
Ook de Boeddha wilde niet aanbeden worden maar dat wordt ie wel!
K beloofde je door zijn leringen, dat je geheel vrij zou kunnen worden. Als je ze maar echt serieus en met volledige aandacht praktiseerde. Ongelooflijk veel mensen gaven  K en zijn boodschap van bevrijding aandacht maar er kwam niemand tijdens zijn leven naar voren als de nieuwe Krishnamurti (zogezegd).
Dat is droevig en getuigt niet dat hij de volmaakte wereldleraar was, in mijn ogen! …Kijk, was hij slechts een Johannes de Doper, dan was hij zeer geslaagd geweest met al die aandacht, zelfs tot op heden! Maar hij was ‘de meester’ zelf, nietwaar?
Als we niet aan zijn werk kunnen twijfelen, zullen we enkel toehoorders blijven van zijn boodschap!

Geen opmerkingen:

Een reactie posten